Zamyślenia nad SŁOWEM

Nasza „znajomość” Jezusa

14 niedziela zwykła B (2024)

Zamyslenia nad Sowem

Ez 2,2-5; Ps 123; 2 Kor 12,7-10; Mk 6,1-6

Nasza „znajomość” Jezusa

Skąd to u Niego? I co za mądrość, która Mu jest dana? I takie cuda dzieją się przez Jego ręce? (Mk 6,2)

Zanim jednak zaczniemy przybliżać przesłanie dzisiejszej Ewangelii dwie ważne uwagi.

Pierwsza, to wspomniani w niej bracia i siostry Jezusa. Języki hebrajski i aramejski były stosunkowo ubogie. Jednym słowem „ah” określano zarówno brata rodzonego, jak też innego krewnego, na przykład kuzyna. Zresztą ludzie Wschodu do dzisiaj używają określenia „brat” również w stosunku do dalszych krewnych.

Jakimś odpowiednikiem są także polskie wyrażania „brat cioteczny” czy „siostra cioteczna”.

W każdym razie w określeniu użytym przez świętego Marka nie chodzi o rodzeństwo, a o krewnych Jezusa; najpewniej kuzynostwo.

I druga uwaga. Mieszkańcy Nazaretu nazywają Jezusa „synem Maryi”, chociaż normalnie Żydzi określają synów poprzez ich relację do ojców. Powinno być więc „syn Józefa”.

Może być to wskazówka, że Józef już umarł i dlatego nie jest wspominany. Ale też może chodzić o złośliwą aluzję, że w chwili poczęcia Jezusa Maryja jeszcze nie mieszkała z Józefem. Ludzie w małych miejscowościach – a do takich należał Nazaret – wiedzą i pamiętają prawie wszystko. I używają tej wiedzy…

Skąd to u Niego? I co za mądrość, która Mu jest dana? I takie cuda dzieją się przez Jego ręce? (Mk 6,2)

Sława Jezusa na pewno już dotarła do Nazaretu. Mieszkańcy wioski wiedzieli, że Jezus stał się wędrownym Nauczycielem; że ma grupę uczniów; że przychodzą do Niego tłumy. Słyszeli też o cudach Jezusa, a niektórzy z nich byli może nawet świadkami tych cudów. Teraz przyszli do synagogi, przysłuchują się nauczaniu Jezusa i w zasadzie stawiają dobre pytanie:

Skąd to u Niego? I co za mądrość, która Mu jest dana? I takie cuda dzieją się przez Jego ręce? (Mk 6,2)

I pewnie nawet wiedzą, jaka powinna być odpowiedź. Mądrość i cuda są atrybutami samego Boga. Może jeszcze jest za wcześnie, by odpowiedzieli, że Jezus jest Bogiem, ale na pewno mogliby uznać w Nim Bożego proroka.

Jednak mieszkańcy Nazaretu nie wyciągają logicznych wniosków ze swego rozumowania. I paradoksalnie przeszkadza im w tym fakt, że Jezusa znają. Albo przynajmniej im się tak wydaje…

Czytaj więcej...

Kim właściwie On jest?

12 Niedziela Zwykła B (2024)

Zamyslenia nad Sowem

Hb 38,1.8-11; Ps. 107; 2 Kor 5,14-17; Mk 4,35-41

Kim właściwie On jest?

Na początek dwie uwagi, które pomogą nam lepiej odczytać dzisiejszą Ewangelię:

Pierwsza: Gwałtowny sztorm na Jeziorze Galilejskim nie jest niczym nadzwyczajnym. Jezioro, które leży w rowie tektonicznym - 210 metrów poniżej poziomu morza - otoczone jest z trzech stron górami. Wąwozem rzeki Jordan często napływa nad jezioro zimne powietrze z potężnych gór Hermonu. Zderzenie tego powietrza z ciepłym powietrzem nad jeziorem powoduje silne sztormy, które nagle się pojawiają i nagle znikają.

Druga uwaga: Izraelici nie należą do ludzi morza. Owszem niektórzy Apostołowie – jak Piotr, Andrzej, Jan i Jakub – byli rybakami. Jednak nawet oni w czasie połowów raczej trzymali się blisko brzegu, bo i ich łodzie do dalekich podróży nie były przystosowane.

A teraz już Ewangelia…

Owego dnia, gdy zapadł wieczór, Jezus rzekł do swoich uczniów: «Przeprawmy się na drugą stronę». (Mk 4,35)

To był akt odwagi ze strony uczniów. Wypłynąć na pełne jezioro, gdy zapadał wieczór. A jednak to robią. Poruszeni wcześniejszymi cudami i nauczaniem Mistrza wyruszają na drugi brzeg jeziora, którego szerokość wynosi 13 kilometrów.

Uczniowie się trudzą, a Jezus – zmęczony nauczaniem – śpi w tyle łodzi. Samo to pewnie nie byłoby problemem, gdyby nie burza, - gwałtowny sztorm i fale, które przelewały się przez łódź, tak, że zaczęła napełniać się wodą. Uczniom zajrzało w oczy widmo śmierci.

Czytaj więcej...

By nie zmarnować ziarna

Kazanie 11 niedziela zwykła rok B Mannheim.

Zamyslenia nad Sowem ks Janusz

By nie zmarnować ziarna

W swoim nauczaniu Jezus wielokrotnie odwoływał się do sytuacji środowiska w jakim się znajdował. Z jednej strony miało to pozwolić lepiej Jego słuchaczom zrozumieć treść Jego nauki, a z drugiej strony miało im zobrazować, że Królestwo Boże, o którym tak wiele słyszą, nie jest czymś odległym, ale jest na wyciągnięcie ręki, kiedy człowiek podejmie współpracę z Bogiem.

Przypowieść o ziarnie, które wpadłszy w ziemię, kiełkuje pokazuje proces, który jest dla człowieka nie widoczny; jest to po części tajemnica. Dobre ziarno przynosi dobry owoc, tak, aby wszyscy byli zadowoleni.  Jednak rola człowieka jest ważna, bo on powinien odpowiednio przygotować glebę, aby ziarno miało odpowiednie warunki i wydało konkretny owoc.

Dodatkowo konieczne są odpowiednie warunki atmosferyczne. Kiedy wszystkie warunki zostaną spełnione, najmniejsze ziarno może stać się dorodnym drzewem, które staje się schronieniem dla innych zwierząt.

Moi drodzy, możemy spojrzeć na siebie jako na glebę, którą uprawia Bóg i rozsiewa ziarno, aby wydało oczekiwany plon. Jednak nasza rola nie jest bez znaczenia, nie możemy pozostać biernymi. Aby Boże ziarno wydało w nas dobry owoc, potrzeba stworzyć mu odpowiednie warunki. Dlatego zastanówmy się teraz jakie warunki stwarzam, kiedy Bóg sieje swoje ziarno w moje serce.

Czytaj więcej...

witamy head„Człowieka (…) nie można do końca zrozumieć bez Chrystusa. A raczej człowiek nie może siebie sam do końca zrozumieć bez Chrystusa. Nie może zrozumieć ani kim jest, ani czym jest jego właściwa godność, ani jakie jest jego powołanie i ostateczne przeznaczenie''
Jan Paweł II, Warszawa 1979

Serdecznie witamy na stronie internetowej Polskiej Misji Katolickiej w Mannheim! Wszystkim odwiedzającym tę stronę życzymy Bożego błogosławieństwa.

Nabożeństwa w Mannheim

Wszystkie Msze święte i nabożeństwa w St. Matthäus-Spitalkirche (68159 Mannheim, E6,2)
Msza święta w języku polskim
Sobota  godz. 18:30
Niedziela  godz. 9:30
  godz. 11:30
Środa  godz. 18:30
Piątek  godz. 18:30
Pierwszy czwartek m-ca  godz. 18:30
   
Adoracja Eucharystyczna
Pierwszy czwartek m-ca godz. 19:00 - 19.30
Pierwszy piątek m-ca  godz. 17.00 - 18.30
Pierwsza sobota m-ca  godz. 19.30 - 21.00
Ostatnia sobota m-ca godz. 17.30 - 18.30
   
Okazja do spowiedzi świętej
Środa, piątek, sobota godz. 18.00
Pierwszy czwartek m-ca godz. 18:00
Pierwszy piątek m-ca godz. 17:00
Pierwsza i ostatnia sobota m-ca godz. 17.30

Kontakt z biurem misji