7 Niedziela Wielkanocna, Rok A (2026)

Dz 1,12-14; Ps 27; 1 P 4,13-16; J 17,1-11a
A to jest życie wieczne…
A to jest życie wieczne… (J 17,3)
To chyba ważny temat. Dla nas wszystkich… I nie tylko dla nas…
Oczywiście są ludzie – i wcale nie jest ich mało – którzy nie wierzą w Boga i dla których śmierć jest absolutnym końcem ludzkiego istnienia. Niekoniecznie łatwo żyję się z taką perspektywą. No chyba, że ucieka się przed wszelką refleksją.
Są też chrześcijanie – i to już trudniej zrozumieć – którzy nie wierzą w życie wieczne. Według badań w Niemczech, około pięćdziesiąt procent katolików nie wierzy w życie po śmierci.
I nie mówimy tutaj o wątpliwościach w wierze, bo te miewa zapewne każdy… Chodzi o deklarowane przekonanie…
Czytaj więcej...
Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego, Rok A (2026)

Dz 1,1-11; Ps 47; Ef 1,17-23 Mt 28,16-20
Wstąpił do nieba czy pozostał z nami?
„(…) gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jeruzalem i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi”. Po tych słowach uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu. (Dz 1,8-9)
„Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu (…). Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata”. (Mt 28,19-20)
To jak to właściwie jest?... Jezus odszedł do nieba, czy pozostał z nami?...
I wcale nie są to pytania banalne. Dotyczą przecież istotnego aspektu naszej wiary. A wiara domaga się zrozumienia albo przynajmniej przybliżenia.
Na początek podobieństwa:
Wspólne dla tych dwóch fragmentów z dzisiejszej Liturgii Słowa są posłania misyjne. Posłania, które nie dotyczą już tylko Izraela, lecz mają sięgać na krańce ziemi i obejmować wszystkie narody.
Oba posłania misyjne w jakiś sposób się też uzupełniają. W Ewangelii według świętego Mateusza czytamy, że Apostołowie mają nauczać wszystkie narody. Dosłownie: „czynić sobie uczniów ze wszystkich narodów.”
A u Łukasza dowiadujemy się, że to „czynienie uczniów” dokonuje się przez świadectwo. Nie wystarczy tylko nauczać… Trzeba być świadkiem…
Uczeń zaś nie tylko ma usłyszeć nauczanie, ale musi je przyjąć. Uczniem jest ten, kto słucha nauki Jezusa (przekazywanej przez Apostołów) i stosuj ją w życiu. Uczniem jest ten, kto w codziennych działaniach i wyborach wzoruje się na przykładzie danym przez Jezusa.
Bycie uczniem więc, to jednak znacznie więcej niż cotygodniowa Msza święta i codzienna modlitwa. Nie pomniejszając oczywiście ich roli, bo one w tym stawaniu się uczniem mogą bardzo pomagać.
Czytaj więcej...
6 Niedziela Wielkanocna, Rok A (2026)

Dz 8,5-8.14-17; Ps 66; 1 P 3,15-18; J 14,15-21
Czy zstąpił na mnie Duch Święty?
[Piotr i Jan] przyszli i modlili się za nich, aby mogli otrzymać Ducha Świętego. Bo na żadnego z nich jeszcze nie zstąpił. (Dz 8,15-16)
A na nas?... Czy na nas zstąpił już Duch Święty?... Czy zstąpił już na mnie?...
Może zapytasz: Jak to? Przecież jesteśmy ochrzczeni. Przecież większość z nas jest bierzmowana. A bierzmowanie to przecież szczególny sakrament Ducha Świętego…
Pozwólcie więc, że sprecyzuje początkowe pytanie. Duch Święty na mnie zstąpił, ale czy ja ten fakt w ogóle zauważyłem/zauważyłam?... Czy podjąłem/podjęłam współpracę z Duchem Świętym?...
Bierzmowanie udzielane jest zazwyczaj, gdy się ma lat naście… Najczęściej przyjmujemy je trochę z przymusu, a trochę ze zwyczaju… Przyznajmy: Nie są to najlepsze warunki, by podjąć świadomą współpracę z Duchem Świętym…
Czytaj więcej...