Kazanie na 20 niedzielę zwykłą rok B Mannheim 2024
Chleb żywy
W kolejną niedzielę wsłuchujemy się w mowę Eucharystyczną Jezusa, którą wygłosił do zgromadzonych po cudownym rozmnożeniu chleba. W dniu dzisiejszym chciałbym skoncentrować się na dwóch zdaniach wypowiedzianych przez Jezusa:
Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje Ciało, wydane za życie świata.
Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim.
Pierwsze zdanie oddaje sens i cel przyjścia Jezusa na ziemię. Jezus, identyfikując nową mannę ze swoim ciałem, które będzie wydane „za życie świata”, daje do zrozumienia, że jest świadomy, jaką śmiercią umrze oraz tego, że śmierć ta będzie miała charakter odkupieńczy.
Wyjaśnia, co oznacza jeść „chleb żywy, który zstąpił z nieba”. Jezus precyzuje, że ten chleb, który daje życie wieczne, to Jego własne ciało. On oddaje swoje ciało za życie świata w doskonałym akcie miłości i posłuszeństwa na krzyżu. Raz ukrzyżowane i przemienione przez zmartwychwstanie, ludzkie ciało Jezusa staje się źródłem życia wiecznego dla całego świata. To jest ciało samego Jezusa, które ludzie mają spożywać.
Czytaj więcej...
Kazanie 19 niedziela zwykła rok B Mannheim 2024
Pokarm na życie
Być może każdy z nas przeżywał w swoim życiu doświadczenie proroka Eliasza, który miał dość ż życia na ziemi, dlatego prosił Boga oto, aby go zabrał. Prorok mówił o sobie, że wcale nie jest lepszy od swoich przodków. Możemy sobie przypomnieć sytuacje z naszego życia, kiedy czuliśmy się samotni, zniechęceni a nawet odczuwaliśmy brak chęci, aby dalej podejmować rozpoczęte dzieło, pracę nad sobą i walkę z grzechem.
Każdy z nas jest dotknięty różnymi wydarzeniami, które sprawiają, że w pewnym momencie brak nam chęci do dalszego życia i wydaje się, że nie ma innego rozwiązania jak tylko odejść z tego świata. Niestety wiele osób myśli, że odebranie sobie życia to rozwiązanie problemu. Jak pokazuje statystki obecnie więcej osób nie radzi sobie ze swoimi problemami i popełnia samobójstwo. Dlaczego to następuje? Ponieważ człowiek traci z oczu właściwy cel, do którego ma podążać.
Jest jeszcze jedna przyczyna. Współczesny człowiek próbuje rozwiązać swoje problemy, wątpliwości w oparciu o własne siły, dostępne środki multimedialne, a nawet za pomocą połknięcia jednej tabletki, która ma pomóc zapomnieć o tym co trudne.
Czytaj więcej...
18 Niedziela Zwykła (2024)
Wj 16,2-4.12-15; Ps 78; Ef 4,17.20-24; J 6,24-35
Panie, dawaj nam zawsze ten chleb!
W centrum dzisiejszej Liturgii Słowa stoi chleb.
Wpierw ten na pustyni: manna.
Izraelici, cudownie wyprowadzeni z Egiptu, zdają się już zapominać wielkie rzeczy, jaki uczynił im Bóg. I zaczynają szemrać:
„Obyśmy umarli z rąk Pana w ziemi egipskiej, gdzie zasiadaliśmy przed garnkami mięsa i jadaliśmy chleb do syta! Wyprowadziliście nas na tę pustynię, aby głodem zamorzyć całą tę rzeszę.” (Wj 16,3)
Upragniona wolność okazała się być trudna, pojawiło się pragnienie powrotu do pełnych garnków; nawet jeżeli w niewoli.
Odpowiedzią Boga na szemranie Izraelitów jest kolejny cud. Wieczorem mogą jeść mięso przepiórek, a rano na trawie leży manna – chleb, który dał im Pan jako pokarm.
Czytaj więcej...
