Kazanie na 5 niedzielę zwykłą rok C Mannheim
Wezwani do głoszenia Ewangelii
Słuchając dzisiejszego pierwszego czytania i Ewangelii, możemy mieć przekonanie, że one się nas nie dotyczą. To co zostało napisane jest bardziej skierowane do księży lub osób konsekrowanych, które swoje życie oddały na wyłączną służbę Bogu. Nic bardziej mylnego. Słowo Boże czytane w liturgii jest skierowane do nas wszystkich, duchownych i świeckich. Wiec jakie jest przesłanie dzisiejszej liturgii słowa?
Wszyscy jak tu jesteśmy zgromadzeni zostaliśmy połączeni między sobą sakramentem chrztu. W tym momencie rozpoczęła się droga naszego powołania, aby wzrastać w wierzę, jak również, jesteśmy wezwani do przekazywania Ewangelii dalej. Nie mamy jej zatrzymywać dla siebie, lecz powinno nam zależeć, aby Dobra Nowina o Jezusie dotarła na krańce ziemi. To jest nasze powołanie, które wynika z przyjęcia sakramentu chrztu świętego.
Czytaj więcej...
4 niedziela zwykła (2022)
Jr 1,4-5.17-19; Ps 71; 1 Kor 12,31-13,13; Łk 4,21-30
Znak sprzeciwu
„Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem cię, nim przyszedłeś na świat, poświęciłem cię, prorokiem dla narodów ustanowiłem cię.” (Jr 1,5)
A jednak niełatwo jest być prorokiem...
Nie jest łatwo przekazywać Bożą Prawdę, Boże Słowo. Niełatwo, bo Boże Słowo zawsze stawia wymagania; Temu, kto słucha; ale też temu, kto głosi.
Niełatwo jest być prorokiem...
I nic dziwnego, że prorok waha się; że po prostu boi się podjąć wyznaczonego mu zadania.
„Ach, Panie, Jahwe, przecież nie umiem mówić, bo jestem młodzieńcem” (Jr 1, 6) – krzyczy Jeremiasz.
„Nie mów: Jestem młodzieńcem, gdyż pójdziesz, do kogokolwiek cię poślę i będziesz mówił, cokolwiek tobie polecę.” (Jr 1,7) – odpowiada Bóg.
Szkoda, że ten dialog pominięto, w dzisiejszym pierwszym czytaniu. Zachowano jednak dalsze słowa Boga:
„Nie lękaj się ich, bo jestem z tobą, by cię chronić” (Jr 1,8) „(...) oto Ja czynię cię dzisiaj twierdzą warowną, kolumną ze stali i murem spiżowym przeciw całej ziemi (...) Będą walczyć przeciw tobie, ale nie zdołają cię zwyciężyć, gdyż Ja jestem z tobą (...) by cię ochraniać.” (Jr 1,18-19)
„(...) pójdziesz, do kogokolwiek cię poślę i będziesz mówił, cokolwiek tobie polecę...” (Jr 1,7) „Oto kładę moje słowa w twoje usta” (Jr 1,9) – mówi Bóg.
Pójdę i będą mówił...
Ale ceną tego „pójdę i będę mowił” jest osamotnienie i ból.
Czytaj więcej...
Kazanie na 3 niedziela zwykła rok C Mannheim
Biblia
Duch Pański spoczywa na mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł Dobra nowinę, więźniom wolność, abym obwoływał rok laski Pana. Te słowa z księgi Proroka Izajasza odczytał Jezus w Nażarcie, po powrocie do swojego rodzinnego miasta. Czy jednak znalazł wiarę w mieszkańcach swojego rodzinnego miasta? Jak wiemy z Biblii nie wszyscy uwierzyli w słowa Jezusa, nie wszyscy chcieli przyjąć do wiadomości, ze On jest Mesjaszem, namaszczonym Duchem Świętym. Dlaczego mieszkańcy Nazaretu wątpili? Ponieważ nie uwierzyli. Jak trudno jest wytrwać w wierze, aby nie zwątpić, możemy przekonać się słuchając początku dzisiejszej Ewangelii. Sw. Łukasz pisze do anonimowego Teofila swoja Ewangelie, aby ten mogli przekonać się o pewności nauk, które zostały mu wcześniej przekazane.
Bracia i siostry
Każdy z nas jest owym Teofilem, do którego jest skierowana Ewangelia. W niedzielę Słowa Bożego, kierujemy nas wyrok w kierunku niezwykłej księgi, która nazywa się Biblia. Dzięki lekturze Pisma świętego my również potrzebujemy umacniać nasza wiarę, która dzisiaj narażona jest na pokusy, aby odrzucić to wszystko co mówi Kościół, a iść za tym co łatwe i przyjemne.
Czytaj więcej...
