2 Niedziela Wielkiego Postu, Rok A (2026)
Rdz 12,1-4a; Ps 33; 2 Tm 1, 8b-10; Mt 17,1-9
Spotkanie pragnień
Panie, dobrze, że tu jesteśmy… (Mt 17,4)
A Ty?... A ja?...
Kiedy mogłeś / kiedy mogłaś tak ostatnio powiedzieć?... I czy w ogóle?...
Kiedy przeżyłeś / kiedy przeżyłaś taką chwilę modlitwy? Kiedy doświadczyłeś / kiedy doświadczyłaś takiej bliskości Boga?...
A robisz coś, by doświadczyć?...
Panie, dobrze, że tu jesteśmy…(Mt 17,4)
Ja wiem, że Msza święta nie jest wcale taka łatwa. Że, aby dobrze ją przeżyć, to trzeba trochę wysiłku włożyć.
I czasem zostaje tylko ten wysiłek… Ale czy się w ogóle starasz?... Czy próbujesz?
A może przychodzisz w ostatniej chwili i nie masz czasu, by choć trochę się wyciszyć; by stanąć w obecności Boga…
Ja wiem, że czasem homilia jest słaba, czasem dykcja nie ta i w dodatku nagłośnienie pozostawia wiele do życzenia. Ale mimo wszystko jest to drugorzędne. Dobrze, gdy nie przeszkadza; jeszcze lepiej, gdy pomaga. Ale ostatecznie nie chodzi o teatr. Ważny jest Bóg. A jak zatrzymam się na tym co drugorzędne, to o spotkanie z Bogiem może być trudno.
Wiem, na Mszy świętej jest obok mnie wielu ludzi. Czasem to pomaga, bo wspólnota niesie. Często jednak przeszkadza, bo ostatecznie chodzi o osobiste doświadczenie Boga.
A próbujesz osobistej adoracji eucharystycznej?... Takiej w ciszy?... W naszym kościele jest naprawdę dużo możliwości.
Ale nawet ta zwykła modlitwa w domu… Dobrze, gdy wspólna, w rodzinie. Ale czy próbujesz się czasem zatrzymać, wyciszyć?... Tak bardzo osobiście, Bóg i Ty…
Właśnie: Bóg i Ty… Ale to tylko wtedy, gdy otworzysz przed Bogiem serce. Gdy już nie będziesz powtarzać gotowych formuł, ale staniesz przed Bogiem w prawdzie. Taki jaki jesteś… Taka jaka jesteś…
A próbujesz czasem modlić się bez słów?... Nawet bez myśli?... Takie trwanie przed Bogiem. Kiedy nie chcesz Boga zagadać, a chcesz, żeby to On do Ciebie mówił. Masz takie chwile?...
Panie, dobrze, że tu jesteśmy… (Mt 17,4)
Katechizm Kościoła Katolickiego opisuje modlitwę jako spotkanie pragnień. Modlitwa to spotkanie Bożego i ludzkiego pragnienia. Bóg pragnie, abyśmy Go pragnęli. (Por. KKK 2560)
Bóg pragnie człowieka… W Wielkim Poście rozważamy to Boże pragnienie, które objawiło się w miłości do końca… Aż do krzyża…, aż do Eucharystii…
A Ty, czy pragniesz Boga?... Czy tęsknisz za Bogiem?...
Ale jak tu się modlić bez tej tęsknoty; bez tego pragnienia?… Amen.
Ks. Bogusław Banach, PMK Mannheim
